De schakelaar die geen schakelaar is
Wat doet een hypnose-inductie echt? Niet een schakelaar die het bewuste uitzet, maar een procedure die condities schikt — met verwachting als motor. Opener van de techniekenreeks.
Wat doet een hypnose-inductie echt? Niet een schakelaar die het bewuste uitzet, maar een procedure die condities schikt — met verwachting als motor. Opener van de techniekenreeks.
Sommige verhalen over klachten kunnen niet verliezen: verbetering bevestigt ze, verslechtering ook. Over Popper, belief perseverance en de vraag die therapie weer toetsbaar maakt.
Het verhoor van Grapperhaus laat zien wat druk met geheugen doet. Over reconstructie, confabulatie onder dwang en waarom hypnose geen archief opent.
De presuppositie — hoe een coach of therapeut een aanname als vanzelfsprekend binnensmokkelt, zodat je er niet tegenin kunt. Slot van de reeks over therapeutees.
Hoe een losse neiging in NLP-taal verandert in een ‘metaprogramma’ dat je ‘hebt’ — reïficatie, en waarom een bruikbare tip nog geen ding in je hoofd bewijst.
De behandelaar die zegt te zien wat jij niet zegt — over koud lezen met gezag, de omgekeerde bewijslast, en het verschil met echte klinische empathie.
Sommige zinnen in coaching en therapie zijn zo gebouwd dat elke reactie ze bevestigt. Over onfalsifieerbare taal, de dooddoener, en het verschil tussen een scherpe observatie en een gesloten lus.
Als het zelf altijd een model is, wat is dan gewoon wakker zijn? Over het doorzichtige zelfmodel, alledaagse trances, en het verschil in graad tussen waak en hypnose.
Een verklaring die als feit over wie je bent wordt gebracht, kan je de moed ontnemen om nog iets te proberen. Over het mechanisme achter neuromythes en labels — en het verschil tussen een metafoor die je gereedschap geeft en een die een deur dichtdoet.
Neuromythes in het onderwijs: de plek waar de coach en de therapeut hun verklaring leerden. Slot van het drieluik over de gevolgen van neuromythes.