“Alle hypnose is zelfhypnose” — een geruststelling die je in elke praktijk hoort. Maar er zijn ook hypnotiseurs die het flat-out onzin vinden. Wat klopt er, en wat niet? Een verkenning langs het onderzoek naar suggestie, vatbaarheid, alliantie en agency, met een blog van Edwin Selij over de komst van Justin Tranz als aanleiding.
Voorspelt het brein de werkelijkheid of anticipeert een belichaamd organisme op wat mogelijk is? Twee neurowetenschappelijke modellen verklaren dezelfde hypnotische fenomenen — catalepsie, arm-levitatie, analgesie — op fundamenteel verschillende manieren.
Gaat Virtual Reality de hypnose vervangen? Een nuchtere blik op wat onderzoek werkelijk laat zien — van SnowWorld bij brandwondenpatiënten tot VR-hypnose in Luik. Plus: waarom mensen met aphantasia juist baat kunnen hebben bij de combinatie.
Een beroemd cijfer uit de populaire neurowetenschap — dat het onbewuste 11,2 miljoen bits per seconde verwerkt en het bewustzijn maar 60 — blijkt een stamboom te hebben die teruggaat tot een achterkant-van-een-envelop-berekening uit de jaren vijftig. Hoe een schatting via Nørretranders, Dijksterhuis, Szapora en Smit een wetenschappelijk feit werd.
In februari 2026 publiceerde de Israëlische gastro-enterologievereniging een position paper dat gut-directed hypnotherapy (GDH) erkent als een effectieve behandeling voor prikkelbare darmsyndroom (IBS), naast cognitieve gedragstherapie. Het document benadrukt de noodzaak van voldoende sessies en gestructureerde protocollen voor succesvolle resultaten, wat wijst op een normalisering van hypnotherapie binnen de reguliere geneeskunde.
Paul Smit stelt dat ons gedrag en beslissingen voor 99,9995% onbewust zijn, wat een fascinerende illusie van controle oproept. Deze bewering, geworteld in neurowetenschap, trekt aandacht maar mist wetenschappelijke basis. Het artikel bespreekt hoe taal en overtuiging onze ervaringen beïnvloeden, wat leidt tot een paradox over waarheid en perceptie.
Ouders zoeken bij chronische buikpijn vaak naar alternatieven voor medicatie. Ze landen meestal bij osteopathie of homeopathie. Maar de behandeling die Nederlandse kinderartsen vrijwel unaniem aanbevelen — en die expliciet in de NVK-richtlijn staat — is een andere: hypnotherapie. Waarom?
Voor mensen die zijn opgegroeid met religie is God vaak al aanwezig als innerlijke stem — als troost, als oordeel, of als stille getuige. In de hypnotherapie werken we met deelpersonen: stemmen in de binnenwereld met elk hun eigen functie. God blijkt daarin een bijzondere deelpersoon te zijn. Eén die vergeeft zonder voorwaarden, groter is dan de angst, en altijd beschikbaar is.
Hypnose is meer dan een techniek tegen pijn of angst. Een nieuw overzichtsartikel in Behavioral Sciences (2026) beschrijft hypnose als een manier om de samenwerking tussen drie grote hersennetwerken te herorganiseren — met emotionele integratie en een toestand van “Fundamental Peace” als mogelijk resultaat. In deze toegankelijke samenvatting lees je wat het model inhoudt, wat het betekent voor traumawerk en emotieregulatie, en waar je het onderzoek met gezonde nuchterheid moet bekijken.
Ik geloof niet in God — maar wel in wat het geloof in God met mensen doet. Als hypnotherapeut zie ik hoe religie functies vervult die opvallend veel lijken op wat we in therapie bewust proberen te bereiken: rust, zelfcompassie, verbinding. Wat zegt de wetenschap daarover?
